En dan gaan we nu…….keihard onderuit

Na het kadootje van vorige week had ik wat meer vertrouwen gekregen dat het dit seizoen wel eens heel mooi zou kunnen worden. HMC aan de kant zetten, dat was een prima opsteker. Technisch/tactisch misschien niet briljant, maar wel de vechtlust en samenwerking. Als we dat ook ten toon spreiden tegen de no. 2 in de competitie,  dan zou dat nog wel eens heel lastig kunnen worden voor Mixed Up.

Natuurlijk waren we niet zonder pijntjes en onze leider Jaimy, moest helaas verstek laten gaan vanwege werk. Daisy sukkelt met haar benen, Wendy met haar voet/heup, Sanne heeft weer last van haar onwillige lies en Fijke haar duim heeft ook nog ondersteuning nodig.

Naomi en Imme maar weer eens gecontracteerd om de oudjes bij ons te ontlasten

De 1e helft was best goed van start gegaan en we hebben even mogen genieten van een 1-3 voorsprong, maar na de 2-4 kwam er de klad in ons afwerken en het pets,tak,plop,klunk symboliseerde de velen ballen op paal, lat en naast.

In een gelijkopgaande wedstrijd plopte zij er meer in dan wij. Dat resulteerde in een wat geflatteerde 10-6 tussenstand.

MAAR TOEN DIE 2E HELFT. Die was niet best. Ofwel “nobody was home”. Dit was zeker de verdienste van de ‘lopers’ van Mixed Up. Zij hebben ons overlopen en we hadden een tijd lang geen enkel antwoord op hun snelle uitbraken en het regende tegendoelpunten.

Irritaties en teleurstelling dreigden even de overhand te nemen en afspraken werden er ook niet echt meer nagekomen. Toch pakten ze het in het 2e deel van de 2e helft weer wel prima op hoor, want eerlijk is eerlijk, velen speelden op ‘vreemde’ posities en om toch vol te houden als er een pak slaag wordt uitgedeeld, dat spreekt weer voor deze meiden. De eindstand werd 26-14. Auw!

We weten waar het fout zat, we pakken het verlies. We gaan erop trainen en na volgende week een zondag rust, gaan we weer tekeer tegen Elshout. Dat wordt er ook weer 1 hoor, want Elshout klimt ook steeds stapje voor stapje op.

Huibert