Wedstrijd in de middenmoot eindigt in remise!

Dat zijn de feiten in deze match, maar wat een titel kan bedriegen

Het was een gloeiend spannende wedstrijd waarin van alles gebeurde. Beide teams speelde vol op de winst en dat was te merken ook.
Dongen spijkerde vanaf het begin de verdediging (ook spijkerhard) dicht en ging bij het minste foutje over tot een snelle tegenaanval. Wij verdedigde tot de 9 om deze aanvallen te storen en vandaar uit onze aanvallen op te zetten.

Helaas maakte we meer fouten dan Dongen, zonder ooit echt het contact tot aansluiting te missen. Het ging hard tegen hard en de scheidsrechter had alle mogelijke moeite om de beide partijen in toom te kunnen houden. Toch heeft ie het best goed gedaan. Hij moest in zijn eentje tijd, score en 2 fanatieke damesteams en coaches handelen. Ga er maar aan staan.

Stiekem sloop Dongen toch bij ons weg en bij rust was het 12-8. Ik had zelf een marge van 3 in het hoofd, dus dat viel een beetje tegen. Ook Daisy viel uit met een knieblessure en had veel pijn. Dat vond ik eigenlijk nog erger.

Strakke, fanatieke koppies in de rust die elkaar druk duidelijk maakte dat er niets verloren was en dat we niet bij de pakken neer moesten zitten. Tandje erbij in de dekking en gaan.

Pats 13-8 vanaf het begin 2e helft. Mmmm als ze nu maar niet knakken. NOU NIET DUS. Met een enorme veerkracht en een snoeiharde dekking zette we Dongen steeds meer onder druk. We gingen een paar keer goed door en mn Astrid gooide er ballen in die de keepster alleen maar heeft gehoord. Langzaam maar zeker kwamen we puntje voor puntje dichterbij. Dit tot frustratie van Dongen die qua opstelling duidelijk hadden ingezet op winst.

Het was soms op het randje, maar dat was het aan beide zijden. We kregen een paar 7 meters en 2 minuten tegen omdat Dongen nog eens aan zette en we alle zeilen bij moesten zetten. De schade viel reuze mee. Dongen kon er amper van profiteren en miste ook nog 2 van de strafworpen. Wij scoorden 2x in ondertal en het werd 17-15 / 17-16 / 18-16 / 18-17 / 19-17 / 19-18

Gloeiende Gloeiende, was er nog iets te halen dan? Spanning en emotie liepen vooral bij de coaches hoog op. Volgende keer neem ik een hartslagmeter. Ik was bekaf van de spanning man.

En……leverde het nog wat op?
JAAAAAA één zwaar bevochten en dik verdient punt. 19-19. Maar ja, dat had ik eigenlijk met de titel al verraden.

Het was een mooi podium voor het afscheid van onze ‘Diva’
Linyola moet door studie en veel (chronische) blessures in ieder geval tijdelijk even stoppen met handballen. Het is een verlies voor het team en ook Linn had het er duidelijk moeilijk mee. We verwachten haar terug op de tribune en hopelijk later weer op het veld. Bedankt Linyola voor je inzet.
Het was ook tijdelijk de laatste wedstrijd van Jaimy deze competitie. Zij gaat een vet avontuur aan en gaat sportlessen geven in Kaapstad (ZA). Ja dan zou ik ook even stoppen met handballen. Fanatiek als ze is, denkt ze dat ze de laatste competitiewedstrijd misschien nog mee kan doen.

Gefeliciteerd met het punt meiden. Voor mij geldt het als een gewonnen punt. Astrid was dit keer ‘muts van de match’ zij flapte er op belangrijke momenten dito doelpunten in.