Precisie en alertheid niet in orde

Daar staan we weer, keihard met beide benen op de grond na afloop van de Wedstrijd tegen de Beuk. Onnodig en zeker niet verdient waren de meiden van de Beuk net even alerter en hadden ze de arbitraire wind behoorlijk mee.

Daardoor verlies je letterlijk de wedstrijd, maar we hadden zelf allang afstand moeten nemen en dan was dit niet gebeurd. Jammer, jammer en nog eens jammer.

Vooraf wees alles op een mooie wedstrijd. Mooi weer mooie tijd, iedereen vrolijk en zin in de wedstrijd na vorige week. Toch waren we in het begin (weer eens) niet scherp. Waar dat aan ligt? Ik weet het niet. 0-1 was de enige keer dat we hebben voorgestaan en dat kunnen we enkel onszelf verwijten. Langzaam maar zeker sloop de Beuk weg bij ons zonder nou echt te kunnen zeggen dat ze beter waren. Bij 5-1 werd het wel eens tijd dat we wat terug gingen doen en…. Dat deden we.
Met  7-7 gingen we de rust in (leek het), maar de Beuk strafte weer een onoplettendheid van ons af en maakte nog gauw even 8-7. Grrrrrrrrr…………….. die zou ons nog zwaar komen te staan.

In de rust hameren op het laatste deel van de 1e helft, waarin de verdediging goed stond en dat de alertheid er ook weer was dankzij een prima coachende Christel in het hart van de verdediging.

De 2e helft begon goed, maar niet super. Aanvankelijk ging het gelijk op, maar door weer een paar keer slecht opletten en een scheidsrechter die maar 7 meters bleef strooien nam de Beuk weer een onterechte voorsprong van 15-11 en ik werd er schijtziek van. Gelukkig hielden de meiden mij er goed bij en namen ze ook sportief gezien revanche.  

Puntje voor puntje knokte we ons weer terug in de wedstrijd en werd het 1 minuut voor tijd 17-17. Supergoed en ik had het gevoel dat de winnende er ook nog in zat.

Maar nee hoor. De Beuk kreeg de overwinning alsnog kado door een pingel in de laatste 30 seconden. 18-17 eindstand. Stoom uit de oren maar machteloos.

Volgende week gaan we het thuis goedmaken oké?

Huibert